þolinmæði.....Sigurlína Stefánsdóttir

Maður ætti kannski að fara að skella smá fréttum hérna inn enda nóg af þeim á þessum bænum. En það sem kannski helst ber í fréttum er að litli kúturinn virðist vera ansi líkur móður sinni hvað þolinmæði varðar og fundust 9 mánuðir alltof langur tími til að dúsa í bumbunni og ákvað því í síðustu viku að athuga bara með að skella sér í heiminn með tilheyrandi samdráttum og skemmtilegheitum. Þannig að eftir að hafa verið með mikla og reglulega samdrætti í dágóðan tíma var brunað upp á spítala eina nóttina og munaði minnstu að við yrðum send suður þar sem rúmlega 28 vikur er ekki alveg nógu löng meðganga en sem betur fer sluppum við nú við það.  Ég fékk alveg fullt af sprautum í rassinn, bæði til að stoppa samdrættina og líka stera til að flýta fyrir lungnaþroskanum hjá krílinu og þetta stoppaði allt saman að lokum. Ég var svo þeirrar ánægju aðnjótandi að dvelja næstu daga á spítalanum og til að toppa þetta alveg þá má ég ekki vinna lengur og má eiginlega gera mest lítið nema liggja í rúminu og í mesta lagi fara í sund og hanga í pottinum eins og ljósan orðaði það og þeir sem þekkja mig vita nú að þetta er mér frekar erfitt enda ekki beint vön að vera ekki að gera neitt! :s En þegar litla barnið manns er nú annars vegar þá harkar maður svona af sér og gerir nú allt til að því líði sem best :)

Og svo styttist heldur betur í merkisdag mikinn   ....ekki nema fimm dagar í afmælið mitt :) maður verður nú væntanlega eitthvað rólegur í partýhöldunum þetta árið og núna hef ég víst afsökun sem aldrei fyrr til að baka ekki ;) En það stoppar mann nú samt væntanlega ekki í að halda smá boð með aðstoð bakaría bæjarins.

En ég er alls ekki að nenna að blogga þessa stundina, ægilega andlaus eitthvað en þar sem það ætti nú að vera nægur tími til að blogga á næstunni er aldrei að vita nema maður verði duglegri við þetta og svo fara nú vonandi að koma myndir fljótlega :)